ALAK Suresi

1- Yaratan Rabbinin adiyla oku!
2- O, insani bir asilanmis yumurtadan yaratti.
3-5 Oku! Insana bilmediklerini belleten, kalemle (yazmayi) ögreten Rabbin, en büyük kerem sahibidir.
6-7 Gerçek su ki, insan kendini kendine yeterli görerek azar.
8- Kuskusuz dönüs Rabbinedir. 9-10 Namaz kilarken bir kulu (Peygamber'i namazdan) menedeni gördün mü?
11-12 Ne dersin, o (Peygamber) dogru yolda ise yahut takvâyi emrediyorsa!
13- Ne dersin o (meneden, Peygamber'i) yalanliyor ve dogru yoldan yüz çeviriyorsa!
14- (Bu adam) Allah'in, (yaptiklarini) gördügünü bilmez mi!
15-19 Hayir, hayir! Eger vazgeçmezse, derhal onu alnindan (perçeminden), o yalanci, günahkâr alindan (perçemden) yakalariz (cehenneme atariz). O, hemen gidip meclisini (kendi taraftarlarini) çagirsin. Biz de zebânîleri çagiracagiz. Hayir! Ona uyma! Allah'a secde et ve (yalnizca O'na) yaklas!

Buna Ikra' ve Kalem suresi de denir. Mekke' de inmistir. 19 ayettir. Bu surede Cenab-i Allah'in insan üzerindeki kudretinin görüntüleri aciklamakla birlikte Peygamber (S.A.V.) efendimize okuma emri verilmektedir.Onun bazi sifatlari izah edilmekte, sonra bazi insanlarin (basta Ebu Cehil) inatkarliklarina delalet eden nitelikler ve emsallerinin cezalari aqiklanmaktadir.
Bu surenin ilk bes ayetinin ilk nazil olan ayetler oldugunda ittifak vardir. Ancak sûre olarak inen ilk surenin FATIHA oldugu söylenmistir.
Rivayete göre Cebrail (A.S.) Hirâ Daginda Resullullah (S.A.V.)' e gelip „Oku!" demistir. O da: „Ben okuma bilmem", diye cevap vermistir. Bunun üzerine Cebrail (A.S.), Resulullah (S.A.V.)'i sIkIp, yine „Oku!" demistir. O da ayni sekilde cevap vermistir. Ücüncüde ise Resulullah (S.A.V), bu surenin ilk bes ayetini okumustur.
„Onu (Kur'an-i senin kalbinde) toplamak ve (sana) okutmak bize düser." ( Kiyamet suresi: 17)
„ Sana (Kur'an'i) okutacagiz; artik Allah'in diledigi hariç, sen hiç unutmayacaksin. Süphesiz Allah, açigi da gizleneni de bilir. „ (A'lá Suresi: 6-7)

2 - KALEM Suresi (68)

Buna Nûn sûresi de denilir. Sahih kavle göre Mekkîdir. 52 âyettir. Kelime sayisi 300. Harf sayisi 1456.

3-MÜZZEMMIL Suresi (73)



Bismillahirrahmanirrahim

Ey örtünüp bürünen (Resulüm)! Birazi haric , geceleride kalk namaz kil. (Gecenin) yarisini (kil). Yahut bunu biraz azalt, ya da cogalt ve Kur'an'i tane tane oku. Dogrusu biz sana (tasimasi) agir bir söz vahyedecegiz .

Müzzemmil suresi Kur'anin 73. suresidir ve Mekke'de nazil olmustur ise de son ayetinin Medine'de indigine dair ittifak vardir . 20 ayet-i kerimedir. Ismini ilk ayette gecen el-Müzzemmil kelimesinden almistir. Müzzemmil, örtünüp bürünen demektir .

Hira magarasi'nda melek gelip de söylediklerini söylemesi üzerine Hz. Peygamber (S.A.V.) Hatice (R.A.)'nin yanina döndügü zaman «beni örtün, beni örtün» demisti. Bunun üzerine «Ey örtünen», arkasindan da «Ey örtüsüne bürünen» inmistir.

Cabir'den yapilan rivayete göre Kureys Darunnedve'de toplanmis, " su adama bir isim takin da halk ona göre hareket etsin" demislerdi. Kimisi 'kahin' dedi. Kahin degildir dediler. Kimi 'mecnun' dedi. Mecnun degildir dediler. Kimi 'sihirbaz' dedi. Shirbaz degildir dediler. Sevgiliyi sevgilisinden ayirir dediler. Böylece müsrikler toplanti yerlerinden dagildilar. Bu haber Hz. Peygamber'e (S.A.V.) ulasti. Bunun üzerine elbisesini örtünüp kaftanina büründü. Derken Cebrail (a.s.) gelip «ey örtünen» dedi . Yüce Peygamberimiz (S.A.V.) buyurmus ki: « Kim Müzzemmil suresini okursa, Allahü Teala ondan dünyada ve ahirette zorlugu kaldirir» .

4-MÜDDESSIR Suresi (74)

Ey bürünüp sarinan (Resulüm)! Kalk, ve (insanlari) uyar. Sadece Rabbini büyük tani. Elbiseni tertemiz tut. Kötü seyleri terket.Yaptigin iyiligi cok görerek basa kakma. Rabbinin rizasina ermek icin sabret .
Müddessir suresi Kur'ân-i Kerimin 74. suresidir. Mekke'de nazil olmustur ve 56 ayettir. Kelime sayisi 255'tir. Sahih rivayete göre 1-5 ayetleri Müzemmil suresinden önce inmistir. Ismini ilk ayette gecen müddessir kelimesinden almistir. Müddessir: örtüsüne bürünen, sarilan demektir.
Sure'de Resulallaha inkar ve nifak (inanmama ve fitne cikarma) yolunda olan insanlari uyarmasi, Allahü Tealayi tekbir etmesi, yaptigi iyiliklerle gururlanip basa kakmamasi ve sabirli olmasi emrediliip inkarcilarin ugrayacaklari cezalar , iyilerle kötülerin mukayesesi bildirilmistir.
Müzzemmil suresi ile Müddessir suresinin inis sebebi bir ve ikisi de peygamberlik görevinin ilani ile ilgili olmak ve bu surenin bas tarafi Müzzemmil suresin'den önce inmis olmakla beraber Müzzemmmil suresi'nin sebep ve baslangiclarla, bunun ise gaye ve amacla ilgisi daha acik ve insanin kendisinden disa dogru gidisi daha kapsamli oldugu icin siralamada bu ondan sonraya konulmustur.
Peygamberimiz (aleyhisselatü vesselam) buyurmus ki :« Kim müddessir suresini okursa Allahü Teala, Muhammed'i (aleyhisselam) tasdik ve tekzib edenlerin adedinin 10 kati sevab verir »

Cenab-i Hak, Hadis-i Kudsi'de söyle buyuruyor: „ Ben Azimüssan, namaz suresi olan Fatiha suresini kulumla kendi aramda yariya taksim ettim. Fatiha suresinin yarisi benim, yarisi da kulumundur. Kulumun istedigi verilecektir.
Kul. Elhamdü lillahi Rabbil, alemiyn, deyince Cenab-i Hak, '-Kulum bana hamd etti (ögdü) buyurur.
Kul: Er'Rahmanir-Rahiym deyince Cenab-i Hak, '-Kulum beni sena etti' buyurur.
Kul: Maliki yevmiddin deyince Cenab-i Hak, '-Kulum beni temcid etti,buraya kadar benimdir.' buyurur
Kul: Iyyake'na'udu ve iyyake nesteiyn deyince Cenab-i Hak, '-Bu benimle kulum arasindadir. Kulum icin istedigi verilecektir' buyurur.
Kul: Ihdinassiratal-müstekiym. Siratalleziyne en'amte aleyhim, gayril-magdubi aleyhim veled'daalliyn deyince Cenab-i Hak, '-Burasi yalniz ve yalniz kulumundur. Kulumun istedigi hakkidir. Kulumun istedigi verilecektir.' buyurur.
Fatiha suresi Kur'an-i Kerimin 1. suresidir. Mekke'de nazil olmus (inmis)tir. Fatiha Kur'anin birinci suresi olmasi ve Kur'an'a ilk basinda Fatiha ile basladigi icin acan, acis yapan anlaminda "Fatiha" ismi verilmistir. Fatiha, Kur'anin anahtari mahiyetindedir.
Fatiha Suresi, 7 ayetli bir suredir. Kelime sayisi, 27 kelimedir, harf sayisi ise, 140 harftir.
Fatiha Suresi, Kur'anin özü ve özeti hakikatini kendinde toplamis olan feyzü bereketli bir sure-i celiledir. Onu her vesile ile dua olarak okumaniz bu gercegi düsünmemiz icin yeterlidir kanaatindeyim.

Fâtiha, "açilacak seylerin basi, ilk açilacak yer" demektir. Mukabili "hâtime"dir. Bu sûreye, Allah kelâminin basinda bulundugu yahut namazda ilk okunan sûre veya tümüyle ilk inen sûre olarak Fâtiha sûresi denilmistir.
Çogunlugun görüsüne göre Mekkî'dir ve yedi ayettir. Besmelenin sureden olup olmadigi ihtilâflidir. Surenin yirmiden fazla adi vardir. En meshurlari: Fâtiha, Ümmü'l-Kitap (Kitabin anasi), Ümmü'l-Kur'an, Seb'ul-Mesânî (tekrarlanan yedi), el-Hamd (konusma dilinde Elham)'dir. Surenin fasilasi Nûn ve Mim harfleridir. Bazi âlimlere göre Fâtiha sûresi, Kur'an'in bir özetidir. Tevhid, âhirette cezâ ve mükâfat, sadece Allah'a ibadet, sirat-i müstakim yani hidayet ve saadet yolu, geçmis topluluklarin ibret alinacak kissalarini hedef edinen Kur'ân'in bu ilk suresinde bütün bunlara temel teskil eden hususlar vardir. (Muhammed Abduh, Tefsîru'l-Kur'âni'l-Hakim, Misir 1373 H., I, 37-38). Böylece her namazda (cenaze namazi hariç) Fâtiha'yi okuyan bir müslüman namazin her rekâtinda Kur'an'in bir özetini okumus olmakta, Kur'an'a tabi olacagina dair Allah'a söz vermektedir.
Surenin fazileti ile ilgili birçok rivayet mevcuttur. Bunlardan birisi söyledir: "Bu surenin benzeri ne Tevrat'ta, ne Incil'de, ne Zebur'da ve ne de Kur'ân'da yoktur" (Ibnü'l-Cevzî, Zâdü'l-Mesirî, I, 10; Kurtubî, el-Câmiu'li Ahkâmü'l-Kur'an, I, 108).
Namazda okunmasi sebebiyle bir ismi de "es-Salât" olan Fâtiha hakkinda bir hadis-i kutside söyle buyurulmustur: "Namazi kulumla aramda ikiye ayirdim. Bir yarisi benimdir, diger yarisi kulumundur. Kuluma istedigi verilecektir. Kul: "Hamd alemlerin Rabbi Allah'adir" dedigi zaman, Allah: "Kulum bana hamdetti" der. Kul: "Rahman ve Rahim olan...'' dedigi zaman Allah: "Kulum bana senada bulundu" der. Kul: "Din gününün mâliki" dedigi zaman, Allah: "Kulum beni yüceltti" der. Kul: "Ancak Sana kulluk eder, ancak Senden yardim dileriz " dedigi zaman, Allah: "Bu benimle kulum arasinda iki yaridir. Kuluma istedigi vardir" der. Kul: "Bizi dogru yola ilet. Nimet verdigin kimselerin yoluna. Kendilerine gazab edilmis olanlarin ve sapmislarin yoluna degil" dedigi zaman Allah: "Bunlar kulumundur, kuluma istedigi verilecektir" der" (Müslim, Salât,38, 40; Ebû Dâvûd, Salât, 132).
Besmele:
Berâe suresi disinda Kur'an-i Kerîm'de bütün sûrelerin basinda besmele (Bismillâhirrahmânirrahîm: Rahman ve Rahîm olan Allah'in adiyla baslarim) yer almaktadir.
Besmeledeki Allah adi yüce Rabbimizin en büyük adidir. O'nun doksandokuz adi vardir, fakat bunlar Allah adinin sifatlaridir. Allah ismi ise, Cenab-i Hakk'in bütün isimlerini toplamaktadir. Câhiliye Araplari müsrik olarak Allah'a inanirlar, yani O'nun yaninda putlara taparlardi. Bunlara ilâh (âlihe) derlerdi ve Allah adiyla yalniz Rabb'i kastederlerdi. Ilâh ismi de hem Allah'a hem de putlarina verilen bir isimdi. Bu bakimdan Allah isminin Türkçede karsiligi yoktur. Allah isminin kökü ve çogulu da bulunmaz.
Bismillâh'daki bâ harfi, "Allah'tan yardim dileyerek basliyorum" demektir. Rahman ve Rahîm isimleri, Allah'in isimlerinden olup, "rahmet" kökünden türemislerdir. Rahman'in tam karsiligi yoktur; çok merhamet eden, rahmeti her seyi kusatan diye çevrilmektedir. Rahîm de çok merhametli demektir; burada rahmet daha çok ahirette müminlere olan rahmeti anlamindadir. Genellikle Rahman: Bütün mahlûkati rahmetiyle yaratip besleyen, Rahîm:@Ahirette müminlere mükâfat, kâfirlere ceza verendir diye tefsir edilmistir.
Sure baslarinda bulunan Besmelenin Kur'an'dan ayet olup olmadigi hakkinda görüs birligiîe varilamamistir. Imam Sâfiî onun basinda bulundugu sûrelerin birer ayeti, Imam Mâlik onun ayet olmadigi, Ebu Hanife müstakil bir ayet oldugu kanaatine varmistir. Fakat besmelenin Kur'an'dan oldugunda süphe yoktur. Çünkü Hz. Peygamber: "Onu her surenin basina yazin" demistir. Besmelenin âyet veya sûreden bir âyet olup olmadigi hakkindaki ictihad farklari onun namazda okunmasinda da farkli ictihadlara yol açmistir. Imam Ebu Hanife besmelenin her rekâtta Fatiha'dan önce okunmasinin sart oldugunu, gizlice besmele çekmenin sünnet oldugunu söylemis, Imam Mâlik farz namazlarda besmele okunmasini caiz görmemis, Imam Sâfiî ile Imam Ahmed de besmeleyi her sureye dahil bir ayet gördüklerinden açik kiraatli namazlarda açiktan, gizli kiraatli namazlarda gizliden besmele okunmasinin farz oldugunu söylemislerdir.
Öteyandan her iyi ve güzel seydehbesmele ile baslamak Islâm'in prensiplerindendir. Besmele bütün islerin basidir, onsuz is eksiktir. Besmele çekmek, Allah'in birligini, rahmetini anmak ve O'na karsi gereken edep dairesinde Islâmî esaslarin ilk rüknünü ifa etmek demektir. Yine, hayvan keserken kasten besmele çekilmezse o hayvanin eti yenilmez.
Tefsir:
"Andolsun ki biz sana tekrarlanan yediyi ve su büyük Kur'an'i vermisizdir " (el-Hicr, 15/87) ayetinde Fâtiha suresi anilmistir. Surenin umûmî tefsiri söyledir: Kovulmus seytandan Allah'a siginirim. Rahman ve Rahîm olan Allah'in adiyla baslarim. "Alemlerin Rabbi olan Allah'a hamdolsun "(1). er-Rabb; Mâlik, mutasarrif demektir; yalniz Allah'in adidir. el-Alemin, âlem'in çoguludur, Allah'tan baska bütün varliklardir. Hamd yalniz O'nadir. Her seyde mutlak rububiyet O'nadir, O bütün kâinatin terbiyecisi, hâkimidir. Azamet, seref, ululuk, yaraticilik, icad O'na aittir. Allah'in rahmeti her seyi kusatmistir. Mükâfat ve cezayi yalnizca O verir.
O, Rahman ve Rahîmdir (2), Dünyada bütün yaratiklari ve âhirette yalniz mü'minleri esirgeyen, bagislayan O'dur.
Din gününün sahibidir (3), Mâlik; sahip demektir, mâliki veya meliki seklinde okunabilir. Din, burada ceza demektir. O'ndan baska kimsenin hükmünün geçmedigi Din günü, âhirette hesaba çekilme günüdür. O günde amellere ceza ve mükâfat vermek sadece O'na mahsustur. En güzel isimler ve sifatlar O'nundur.
Yalniz sana ibadet eder ve yalniz senden yardim dileriz(4). Yalniz sana kulluk ve itaat eder, ancak sana boyun egeriz; zira sen her türlü yücelige layiksin. Senden baska hiçbir güç kulluga ve muhtaçliga cevap veremez. Diledigimiz her seyi yalnizca senden dileriz, zaten senden baska yardimci da bulunmaz.
Bizi dogru yola ilet (5). Bizi Kur'ân yoluna, Islâm yoluna ilet. Sana yaklastiracak, bize hürriyetimizi kazandiracak yolu. Sen kimi dilersen onu hidayete erdirirsin. Bizi dosdogru yolunda iman üzere sabit kil, cennete gidenlerden eyle. Dogru yol hakkinda Hz. Peygamber (s.a.s. "Dogru yol Allah'in kitabidir, Islâm'dir" buyurmustur (Tirmizî, Fedâilü'l-Kur'ân, 14; Ahmed b. Hanbel, Müsned, IV, 1).
Nimet verdigin kimselerin yoluna (6). Yani peygamberler, siddiklar, sehidler, salih mü'minlerin yoluna ilet (bk. en-Nisâ, 4/69) Onlar ne güzel arkadastir, ne güzel müminlerdir.
Kendilerine gazab edilmis olanlarin ve sapmislarin yoluna degil (7). Yani Yahudiler ve Hiristiyanlarin (Tirmizî, Tefsir, 2; el-Mâide, 5/60, 77) veya Islâm'dan sapanlarin yoluna degil.
Onlar gibi bizi de helâk etme. Dogru yoldan sapan azginlardan degil, Resulunün dosdogru yolundan gidenler kil. Bizi heva ve hevesine uyan, büyüklenen, haktan sapân münâfiklardan ve kâfirlerden ayir, onlardan dualarin en güzeli ile sana siginiyor, sana dua ediyor ve yardimini bekliyoruz. duamizi kabul et.
Amin. Duamizi kabul et. Cemaatle namazda Imam sureyi bitirince cemaat Ebu Hanife'ye göre gizlice, Sâfii'ye göre açiktan âmin der (Alûsî, Rûhu'l-Meânî, I, 59-137; Kurtubî, Câmiu'l-Ahkâm, I, 133-149; Seyyid Kutub, Fi Zilâli'l-Kur'ân, I, 3646; M. Hamdi Yazir, Hak Dini Kur'an Dili, 56-145; Ibn Kesir, Tefsiru'l-Kur'âni'l-Azim, I, 29).
Fâtiha ve Namaz:
Fâtiha'yi her gün her müslüman en az onyedi defa farz olan bes vakit namazda okumaktadir. Kütüb-i Sitte ve Ahmed b.Hanbel'de Ubâde b. es-Sâmit'ten rivayet edilen ''Fâtiha'yi okumayanin namazi olmaz" ve Ebu Hüreyre'den rivayet edilen "Kim kildigi namazda Fâtiha okumazsa onun namazi eksiktir, eksiktir, eksiktir." hadisleri namazda Fâtiha okumanin sart oldugunu göstermektedir. Cumhûr'un bu sekildeki ictihadina karsi Ebû Hanife. namazda üç kisa veya bir uzun âyet okumanin farz oldugunu, Fâtiha'nin ise vacip oldugunu söylemistir. Cumhûr da kendi arasinda namazin her rekâtinda Fâtiha'yi farz (Sâfiî, Mâlik) veya yalniz bir rekâtinda farz oldugunu söylemislerdir. Ebû Hanife, "Kur'an'dan kolayiniza geleni okuyunuz" hadisine göre amel etmistir (Buhâri, Iman, 15; Müslim, Salât, 38, 41; Ebû Dâvûd, Salât, 132; Tirmizî, Salât, 1 10, 1 16; Nesâi, Iftitah, 1 23, 7; Ibn Mâce, Ikâme, 11, 72; el-Müzemmil, 73/20). Geçerli olan görüs Cumhûr'un görüsüdür.
Imama tabi olan, Sâfiî veya Hanbeli'ye göre Imam sesli yahut sessiz de okusa Fâtiha'yi okur; Hanefi'ye göre susar; Mâliki'ye göre sesli okumada susar, sessiz okumada o da içinden okur.
Fâtiha sûresini Arapça lafziyla bilmeyen, en kisa zamanda ögreninceye kadar Imam Azam Ebû Hanife'ye göre kendi dilinde tercümesiyle namaz kilabilir (Ibnü'l-Cevzî, Zâdü'l-Mesir, 7-8; Cessâs, Ahkâmu'l-Kur'an, I, 18-20; Kurtubî, a.g.e., 119).

6 - TEBBET Sûresi (111)

Bu sûreye „Leheb" veyâ „Mesed" sûresi de denir. Mekke´de nâzil olmustur. 5 âyettir. Kelime sayisi: 20. Harf sayisi: 77. Bu sûre-i celîlede Ebû Leheb ve karisi odun hamali olan Ümmü Cemil kinanmaktadir.

7 - Tekvir Suresi (81)


Bu sureye Tekvir Suresi, Küvvirat Suresi de denilir . Tekvir ismini surenin basinda bahsedilen günes dürülmesinden almistir.
Mekke'de inmistir ve 29 âyettir. Kelime sayisi 139 ve harf sayisi da 533 'tür.
Imam-i Ahmed, Tirmizi ve Hâkim'in Ibnü Ömer (r.a.)'den rivayet ettiklerine göre Resulallah (S.A.V.) söyle buyurmustur : « Her kim Kiyamet gününe gözüyle bakmayi arzu ederse Küvvirat (...) surelerini okusun » .
Tekvir veya Küvvirat suresi (meal dahil) cok güzel bir âhenk icindedir ve kisa âyetler'den olusmasiyle okumasi hem kolay hem de cok zevk vericidir.

Kur'an-i Kerîm'in seksenyedinci suresi. Ismini ilk ayette geçen "el-A'lâ" kelimesinden almaktadir. Mekke devrinin ilk zamanlarinda nazil olmustur. Ayetlerinin kisa kisa olusu, Allah'in (c.c.) yeryüzündeki ayetlerine dikkat çekerek insani tefekküre sevketmesi, bu surenin de Mekkî olduguna delîldir. Zâten Cumhur (müfessirlerin çogu) da bu görüstedir. (Elmalili Hamdi Yazir, Hak Dîni Kur'ân Dili, VIII, 5734)
"Sebbih Sûresi" de denilen A'lâ Suresi'ni Resulullah (s.a.s.) çok severdi, hatta bu sureye "Efdalu'l Müsebbihât" ismini vermisti. Bayram ve cuma namazlarinda Gâsiye ve A'lâ Suresi'ni; bayram günü cumaya rast gelirse her iki sureyi de okudugu pek çok hadîste geçmektedir.
Bu surede Allah'u Teâlâ, kâinâtin esrarini, var edilisini ve ilerleyisini, düzenini, Kur'an-i Kerîm'in kendine has üslûbuyla ifade etmistir. Kâinatta yürürlükte olan bütün kanunlari, Allah bu surenin satirlarina sigdirmistir. Dolayisiyla bu sureyi dikkatle okumak gerekir.
A'lâ suresi ondokuz ayet olup, fâsilasi "yâ" seklinde yazilan eliftir.
Her gün kildigimiz bes vakit namazin her secdesinde en az üç defa söyledigimiz tesbih cümlesi, bu suredeki ilk ayetin hükmüdür:
"O çok yüce Rabbinin ismini tesbih et." (1)
Bundan evvel secdede "Allâhümme leke secedtü: Allah'im sana secde ettim." denirdi. (el-Kâdî Beydâvî; Tefsîru'l-Beydâvî, Istanbul 1303,11, 598) .
Buradaki hitap Hz. Peygamber'e Rabbinden gelmektedir. Hem de ayri bir sevimlilik ve yakinlik havasi içinde... Dolayisiyla Hz. Peygamber bu emri okur ve surenin diger ayetlerine geçmeden "sübhâne Rabbiye'l-Â'lâ" derdi. (Seyyid Kutub, Fi Zilâli'l-Kur'an, Beyrut (tarihsiz) XXX, 126). Böylece emre, hemen itaat ettigini bilfiil gösterdi.
Kâinatta, zerreden kürreye, canli cansiz her seyi yoktan var eden, ahenkli yaratan, devamlilik dengesini kurarak sevk ve idaresini programlayan... Insana dogruyu-egriyi ögreten ve kâinati insanin hizmetine boyun egdiren... O yüce kudretin sahibinin Allah'u Teâlâ oldugunu su ayetlerde okuyoruz:
"Ki o, (her seyi) yaratip düzene koyandir. Ölçüsünü takdir edip yol gösterendir." (2-3)
Hayati verenin de alanin da Allah (c.c.) oldugu ve her canlinin bir sonu, dünyanin ise bir kiyâmeti oldugunu su ayetler dile getirmektedir:
"Yesilligi (topraktan) çikaran, sonra da onu kapkara ve kupkuru hâle getiren odur." (4-5).
Hz. Peygamber (s.a.s.) Kur'an-i eksiksiz teblig edebilmenin sorumlulugunu biliyordu. En küçük bir harfini bile unutmamak gayretiyle, Cebrâil'in (a.s.) okudugu vahyi âyet âyet tekrarliyordu. Nihayet, Rabbinin bu hususu tekeffül ettigini belirten su müjdeyle rahatlamisti:
"Sana (Kur'an'i) okutacagiz da Allah'in diledigi hariç- sen onu unutmayacaksin. Çünkü Allah, açigi da gizleneni de bilir." (6-7)
Zîrâ Resulullah'a okutmasi da, onun unutmamasi da Allah'in sinirsiz iradesi altinda, kendi nezdinde malum bir plân dahilinde olmaktadir. su ayette belirtilen kolaylik da bu plâna dahildir:
"Seni en kolay olana yöneltip (muvaffak edecegiz). Simdi sen, fayda verecekse (kalplere girecek bir nokta ve teblige bir vâsita buldugun yerde) ögüt ver." (8-9)
Verilen böyle bir ögütten sonra, insanlar kendi durumlariyla basbasadir. Vardiklari netice, tuttuklari yola baglidir. Allah onlara, bu ögüde verdikleri karsiliga göre muâmele edecektir:
"(Yaraticinin varligini anlayip, ona saygi duyarak) ondan korkan ögüt alacaktir. (Derince düsünmeyen, gerçekleri anlamayan) kötü kimse ise o ögüde uzak duracaktir." (10-11)
(Ki ögüde uzaktan bakan) o kimse büyük atese girecek, orada ne ölecek, ne de (tam manasiyla) canli kalacaktir. " (12-13)
Resulullah (s.a.s.) namazi kendi örnek kilisiyla ve hadislerdeki açiklamalariyla biz müslümanlara ögretmistir. Namazin kilinisi sûrenin su ayetlerine göre düzenlenmistir:
"Gerçekten felâh buldu (her türlü kirden) temizlenen. Rabbinin adini anip namaz kilmis olan..." (14-15)
Önce maddî-manevî kirden temizlik, Allah'i zikretmek ve sonra namaz kilmak... Bu tertipten dolayi namaza "Allahü Ekber" diyerek baslariz. Iste; ögüt alarak temizlenip, namaza "Allah'i zikrederek" baslayan, ilk ayetlerde geçen "Kudretullah"i tefekkür ederek ve kendini mecbur hissederek ibâdete devam eden kimse;
a) Dünyada felâh bulmustur. Allah'a güvendigi ve onun kendisini koruduguna inandigi için huzûr içinde yasamistir .
b) Ahirette felâh bulmustur, büyük atesten kurtulup, haz ve nîmetler içinde yüzmektedir.
Ama insanlardan bunu anlayanlar azinliktadir:
"Fakat siz (ey insanlar) âhiret daha hayirli ve daha devamli oldugu halde, dünya hayatini tercih ediyorsunuz!.." (16-17)
Halbuki ahiret iki nedenden ötürü dünyaya tercih edilir:
1) Ahiret, nîmet ve lezzet bakimindan dünyadan pek çok üstündür.
2) Dünya fâni, Cennet hayati ise bakîdir, ebedidir. Dünyaya "dünya" denilmesi tesadüfi degildir Dünya, çabucak gelip geçici oldugu gibi, düsürücü ve alçalticidir da.
Ve son olarak, bütün bu bilgiler, bu köklü ve derin gerçekler diger semavî kitaplarda da yer alir:
"Süphesiz bunlar, ilk (gönderilen) kitaplarda -Ibrahim ve Mûsa'nin sahîfelerinde- de vardir." (18-19)
Bütün peygamberler tek bir irade ile gönderilmistir. Teferruat degisse bile, ana kaynak "Levh-i Mahfûz" birdir ve Rabb'in katindan

9 - LEYL Sûresi (92)

Mekke´de nâzil olmustur. 21 âyettir. Kelime sayisi 71. Harf sayisi: 310. Bu sûrede Cenab-i Allah insanlarin amel ve sevap bakimindan degisik durumlarda olduguna yemin etmistir. Sonra da onlari, asiler için hazirlanmis, itaatkârlara ise dokunmayacak olan kizgin bir ates ile uyarmistir. Bu sûrenin Hz. Ebu Bekir hakkinda nazil oldugunu söyleyenler olmustur. Ama itibar, sebebin hususiligine degil de lafzin umumiligindendir.

10 - Fecr Suresi (89)

Andolsun fecre. On geceye. Cifte ve teke. Gitmekte olan geceye. Nasil bunlarda bir akil sahibi icin bir yemin var degil mi ? Görmedin mi Rabbin ne yapti Ad kavmine ? Sütunlar sahibi Irem'e ? Ki ülkeler icinde onun benzeri yaratilmamisti. Vâdide kayalari yontan Semud kavmine ? Kaziklar sahibi Firavun'a ? Bunlar ülkelerde azmislardi. Oralarda cok bozgunculuk yapmislardi. Bu yüzden Rabbin onlarin üstüne azap kamcisi yagdirdi. Kuskusuz Rabbin her an gözetlemededir . Mali öyle seviyorsunuz ki, yigmacasina . Ey, Rabbine, itaat edip huzura eren nefis ! Hem hosnut edici, hem de hosnut edilmis olarak Rabbine dön. Kullarim arasina gir. Cennete gir .

Fecr suresi Mekke'de inmistir. Âyetleri Hicâzide 32, Sâmi'de 30 ve Basri'de 29'dur . Bu surenin basinda yemin ("Andolsun fecre" ) edilerek bazi seylere dikkat cekilmistir. Bunlar âlemdeki degisimleri gösteren ve insani karanliktan aydinliga, kederden sevince götüren ve böylece kendilerinden önce onlari var eden yüce yaraticinin Rabligini duyurup hissettiren zaman olaylaridir . Eski kavimlere ait kissalar ve insanoglunun kötülüge yönelmekte oldugu, bunun kötü sonucu, dünya hayatindan sonraki hayat ve oradaki durumlar kisaca bildirilmektedir .

Resulallah efendimiz (s.a.v.) miladin 571. senesinde Nisan ayinin 20. Pazertesi sabahi fecr agarirken, Mekke'de dünyaya tesrif etti .
Fecr iki kisimdir:
1) Fecr-i Kâzib (Aldatici fecr) :Fecr-i sâdiktan önce doguda görünen ve sonra kaybolan gecici beyazlik
2) Fecr-i sâdik (Gercek fecr Tam karanliktan aydinliga gecisin baslama zamani.


Orucun farzi üctür:
1) Niyet etmek
2) Niyetin ilk ve son vaktini bilmek
3) Fecr-i sâdikdan, günesin batmasina kadar olan zaman icinde orucu bozmamak .
Sabah namazi, dört mezhebde de fecr-i sâdikin sârkdaki görünen ufugun aydinlanmaya yüz tutmasi ile baslar .


Pegamberimiz (s.a.v.) buyurmus ki : " Kim her gün Fecr suresini okursa, o, kiyamet günü kendisi icin bir nur olur "